حرفهایی به نرخ روز

امروز 2 خرداد است. سالگرد آن حماسه!

حرف هایی در دلم مانده است که نمی دانم چطور باید گفت. آنهایی که من را می شناسند می دانند که در دور گذشته انتخابات ریاست جمهوری، طرفدار چه کسی بودم. و می دانند که در این دور هم طرفدار همان شخص مانده ام.

اما حرفهایی در دلم مانده است که نمی دانم چطور باید گفت.

اگر بخواهم به نرخ روز حرف بزنم، باید از انتقاداتم به دولت بگویم. درست است که ما حامی دولت بوده ایم و هستیم، اما حامی چشم بسته نیستیم. انتقاد داریم. همانطور که خیلی های دیگر دارند. اما فرقمان این است که نقدمان به تخریب تنه نمی زند. چشم مان را روی خدمات نمی بندیم و بگوییم همه چیز بد بود. می دانید که املای ننوشته غلط ندارد. پس حالا که یک نفر پیدا شده و مردانه وسط میدان آمده تا خیلی کارها را بکند، اگر درصد مختصری هم اشتباه داشت، رفوزه اش نمی کنیم.

بدنه مردم و حتی بسیاری از مخالفان دولت به چند چیز اعتراف دارند:

1- سران این دولت دزد نیستند و برای خودشان چیزی برنمی دارند.

2- این دولت بسیار سخت کوش و زحمت کش است و تنبلی نمی کند.

3- جرأت انجام اقدامات بزرگ در این دولت وجود دارد. چیزی که به این راحتی در دولت های دیگر پیدا نمی شود.

4- در صحنه بین المللی این دولت مردانه می ایستد. هر چند که حالا به خاطر مصالح انتخاباتی، بعضی از مخالفین، همه افتخارات بین المللی را تخطئه می کنند و زیر سوال می برند. اما از حق نگذریم، در صحنه بین المللی هیچ گاه تا این حد دشمن را به ستوه نیاورده بودیم.

5- طرح هایی مثل سفرهای استانی و امثال آن یک ابتکار ماندگار در اداره کشور بود.

 

از خیر 6 به بعدش بگذریم.

اما ناراحتی از آنجاست که نرخ روز سخن ها روی انتقادهای بی پایه و اساس می گردد.

بعضی حتی ابا نمی کنند که لااقل دروغ ننویسند. مثلا یکی از روزنامه های طرفدار (...) برای آن که القا کند مراجع با این دولت بد هستند، از انتقادات مرحوم آیت الله العظمی فاضل لنکرانی در مورد صحبت های رحیم مشایی پیرامون دوستی با مردم اسرائیل سخن گفته بود. در صورتی که این صحبت ها حدود یک سال بعد از فوت ایشان اتفاق افتاده بود و آیت الله فاضل اصلا در آن موقع زنده نبوده اند.

از این دست بسیار است.

دیروز به صورت گذری به ستاد احمدی نژاد سر زدم، بگذریم از وضع محقر آن که نسبت به دوره پیش بدتر شده بود (در دوره گذشته هم ستادهای احمدی نژاد وضعیت ساده ای داشتند) اما نکته جالبی که مسئول ستاد می گفت این بود که مردم وقتی به ستادهای دیگر کاندیداها مراجعه می کنند فقط ذهنشان پر از علامت سوال نسبت به دولت می شود و اینجا می آیند. انگار کاندیداهای دیگر در مورد خودشان حرفی برای زدن ندارند و هر چه می گویند طعنه و کنایه به دولت است.

بگذریم. سخن بسیار است و فرصت کم.

یا حق

سید علی ثاقب

/ 0 نظر / 13 بازدید